Kış Bahçesinin Son Çiçeği

​Dışarıda her şey beyaz bir örtüyle kaplanmış, dünya derin bir uykuya dalmıştı. Ancak bahçenin en kuytu köşesinde, karın içinden fışkıran altın sarısı yapraklar gibi parlayan bir kız duruyordu. ​Adı Neva’ydı. Soğuktan kızarmış burnuyla buz tutmuş pencereye bakarken, gözlerindeki o taze yeşil renk sanki yaklaşan baharın tek müjdecisiydi. Herkes baharı dışarıda ararken, o aslında baharın kendi içinde saklı olduğunu biliyordu. Donmuş dalların arasında sessizce bekleyen, solmaya niyeti olmayan o son çiçeğin ta kendisiydi.