Mavi Düşlerin Işığı

Küçük Elif, mahallenin en renkli hayallerine sahip çocuğuydu. O gün aynanın karşısına geçtiğinde, saçlarını her zamankinden daha yüksekte topladı ve en sevdiği mavi kurdelesini taktı. Kurdelesinin yanına iliştirdiği turuncu çiçek, aslında onun içindeki neşenin ve bitmek bilmeyen enerjisinin bir simgesiydi. ​Elif'in gözleri okyanuslar kadar maviydi ama bu mavilik sadece bir renk değil, dünyayı sevgiyle görme biçimiydi. İnsanlar ona baktığında sadece küçük bir kız görmezlerdi; her fırça darbesinde bir umut, her renk seçiminde bir cesaret görürlerdi. O gün dışarı çıktığında, gökyüzünün kendi gözleriyle aynı renkte olduğunu fark etti ve gülümsedi. Çünkü Elif biliyordu ki, dünya sizin ona baktığınız renkler kadar güzeldir.